Landschap Beverhoutsveld

In dit weidegebied komt iedereen tot rust door de stilte of door de overvloed aan begroeiing en dieren.

De lange geschiedenis van het Beverhoutsveld gaat terug tot de verre Middeleeuwen. In een oorkonde van 20 april 1567 staat dat de eerste keure, die volgens het document uit de 13e eeuw stamde, door ouderdom onleesbaar was geworden. Volgens dit document was het Beverhoutsveld een schenking van een zekere Vrouwe van Beveren. Haar legende leeft nog altijd voort in het gebied.

Dit 483 hectare grote akker- en weidegebied dankt zijn naam aan het beverhout, een inheemse populierensoort die van nature in heidevelden groeit. Het ontbreken van boerderijen en woningen maakt het veld tot een uitgesproken stiltegebied. Natuur en landbouw zijn er verweven tot een uniek geheel. In de knotwilgen broeden steenuil en gekraagde roodstaart. Vogels, vossen, mensen… iedereen voelt zich hier meteen thuis.

De legende van de Jonkvrouw van Beveren

Als kind verloor deze rijke jongedame haar beide ouders. Een verarmd familielid nam haar op om zo haar fortuin in handen te krijgen. Om te voorkomen dat zij later kinderen zou krijgen, liet men haar als kind onvruchtbaar maken. Jaren later vernam de Jonkvrouw de waarheid over haar rijkdom en de mishandeling die zij had ondergaan. Uit wraak stelde ze een testament op waarin ze het Beverhoutsveld voor eeuwig in bruikleen gaf aan de omwonenden. Dit bleef zo tot het begin van de 20e eeuw, toen het Beverhoutsveld gemeentelijk eigendom werd.

‍

‍